Cirkelstad en Twintigdertig: Noor Huitema over Het Nieuwe Normaal

Twintigdertig is contentpartner van Cirkelstad. In de laatste uitgave verscheen een interview met Noor Huitema, voorzitter van de Raad van Toezicht van Cirkelstad en betrokken bij het Nieuwe Normaal. Hieronder is het hele interview te lezen: 

‘Een gezamenlijke taal voor circulair bouwen’

Hoe meet je de circulariteit van een gebouw? Een gezamenlijke taal of standaard indicatoren ontbraken jarenlang. Het Nieuwe Normaal heeft daar verandering in gebracht, vertelt Noor Huitema. Ze is medeoprichter van en adviseur bij Copper8 en vanaf de start betrokken bij Het Nieuwe Normaal.

In de jaren dat circulair bouwen opkwam, werden ‘hazen soms met olifanten’ vergeleken, zegt Noor. ‘Opdrachtgevers en opdrachtnemers hadden heel verschillende ideeën.’ Een gemeenschappelijke methodiek was nodig om circulair bouwen concreet en meetbaar te maken. Die methodiek is gevonden in Het Nieuwe Normaal (HNN), een initiatief onder leiding van Cirkelstad.

‘We hebben indicatoren ontwikkeld op 3 hoofdthema’s: milieu-impact, waardebehoud en materiaalgebruik.’ Indicatoren zijn bijvoorbeeld milieu- en klimaatimpact (MPG), herkomst materialen, losmaakbaarheid en CO2-opslag. Voor woningcorporaties betekent HNN een ‘bruikbare en onderbouwde meetlat voor circulariteit’, zegt Noor ‘De indicatorwaarden zijn niet theoretisch, maar gebaseerd op data uit projecten die minimaal in DO zitten.’ Corporaties kunnen de indicatoren gebruiken als input voor beleid of om op te sturen bij uitvragen voor nieuwbouw of renovatie.

Noor: ‘Je hoeft niet met alle indicatoren tegelijk aan de slag. Het kan ook een selectie zijn, afhankelijk van het betreffende project en de organisatie daarvan. De methodiek maakt het mogelijk om prestaties objectief te vergelijken, bijvoorbeeld als de ene inschrijver een losmaakbaarheidsscore van 50% heeft en de andere een score van 55%’. De HNN-indicatoren worden al gebruikt bij grote uitvragen, vertelt Noor. ‘Hoe meer partijen ermee werken, hoe meer data we verzamelen en hoe hoger we de lat gaandeweg kunnen leggen.’